داشتم خاطرات قديميمو ميخوندم...يه چيزي نظرمو جلب كرد...اينكه تو تمام طول عمرم همينقد ضد و نقيض و پر تناقض بودم...نميدونم چرا

اما نبايد اينكه يروز عاشق اونم يروز ازش متنفرم و تحملش ميكنم برام عجيب باشه...چون كل عمرم همين بودم...

كل عمرمو تو تناقض گذروندم...چقد خستم ازين عذابي كه دارم ميبينم...

از بچگي تا الان...واقعا خسته كنندس...ميدونم كه بايد برم دكتر و درمانش كنم...هميشه ميدونستم...اما نميدونم چرا نميتونم بيشتر از يه جلسه برم...حوصلم نميكشه...

خستم فقط...كاش خوب شه خودش...